Şair Emrah Aşçı ile Şairlik ve Kitapları Üzerine

Aslı Mercan Sarı'nın, Şair Emrah Aşçı ile yaptığı röportaj için tıklayınız....

Şair Emrah Aşçı ile Şairlik ve Kitapları Üzerine

Aslı Mercan Sarı'nın, Şair Emrah Aşçı ile yaptığı röportaj için tıklayınız....

12 Şubat 2019 Salı 13:20
95 Okunma
Şair Emrah Aşçı ile Şairlik ve Kitapları Üzerine

HERŞEY BİR KIRMIZI GÜL İLE BAŞLADI. KIRMIZI GÜLÜN SIRRI NEYDİ? KAVGASININ ÇİÇEĞİ NEYDİ?

ŞAİR EMRAH AŞÇI İLE ŞAİRLİK VE KİTAPLARI “ONSUZ GECELERİM VAR” VE “SAKİN OL KALBİM” ŞİİR KİTABI ÜZERİNE

Röportaj:  ASLI MERCAN SARI

Şair Emrah Aşçı ile Önce Vatan gazetesi okurları için keyifli bir sohbet gerçekleştirdik. Kardeşim diyorum ben kendisine. İçtendir, samimidir, yardımseverdir, sosyal sorumluluk denildiğinde herkesten önce ortaya atar kendini. Bilen bilir ya dokunduğu çok güzel hayatlar vardır. Ne zamandır kendisini merak eden okuyucu kitlesi bu röportajımızı beklemekteydi bizde haydi şimdi tam zamanıdır kelamı dökelim satırlara kardeşim dedik.

Yazar Emrah Aşçı;

İlk şiir kitabı "Onsuz Gecelerim Var Benim" 2015 yılında basıma girdi. İkinci kitabını sorduğumda Sayın Aslı Hanım şimdi işin aslı şudur diyerek başladı sözlerine;  2. Kitabım için yazdığım yazılar yazıdan ibaret kalamayıp bir hatam yüzünden domino taşları gibi yıkılıp gitti. Bazen insan kendisini hayattan bezmiş, bitmiş hisseder ya! Tam da öyleydim. Ne bir yazma isteği doğdu ne de elime kalemi alıp bir şeyler karalamak geldi içimden. Aradan geçen 3 sene sonrasında "Sakin Ol Kalbim" isimli 2. Kitabımı Nisan 2018'de çıkardım. Zamansız sürprizler yapmayı seven biriyim. Belki ansızın bir kitap daha yüreklerde yerini alabilir. Ben ki; İlkokul beşinci sınıfta edebiyat öğretmenim bir gün şiir yarışması düzenledi. Serbest şiir yazmamızı istemişti. Bir ders saati boyunca süremiz vardı. Dün gibi hatırlıyorum sevgili Aslı Hanım! Küçücük parmaklarım arasında kaybolan kalemim, önümde üzerinden kaç defa yazıp yazıp sildiğimi unuttuğum küçük defterim. Geçmiş zaman... O an hangi duygu yüküyle yazdığımı hatırlamam mümkün olmasa da, ertesi günü yazılan şiirlerin arasında en iyi yazan kişi seçilmiştim. Ve öğretmenimin tek cümleden oluşan sözleri geldi aklıma. "Bir gün yazar olursan şaşırmam, “diye. Yüzümde; "yok öğretmenim yazarlık kim ben kim" gülümseyişi vardı. Şimdi ise edebiyata olan tutkunluğumun kanatları altında kendime gülüyorum. Nereden nereye ifadelerini kullanan Sayın Aşçı, şiir kitabının içeriğini, eşsiz yazın yolculuğunu, gözbebeğim dediği satırlarını bizimle paylaştı.

Röportaja başlamadan Emrah Bey, eserleriniz arasında “sizi en iyi anlatan bir tanesi var mı dediğimde?

Bakın!

Allah bu gözleri siz ağlatın diye vermedi bana.

Lütfen üslubunuzla sevin kalbimi.

Kırmadan, kanatmadan,

Kandırmadan.

Ağlatmadan,

Uykusuz bırakmadan.

Dökülmesin gözyaşlarım,

Avuç içimde ki

Allah yazılı çizgilere

Vebali ağırdır...

Şair Emrah Aşçı röportajı sizlerle

Merhaba; öncelikle sizi tanımak isteriz. Bize kısaca kendinizden bahseder misiniz? Kimdir Emrah Aşçı?

Merhaba sevgili Aslı Hanım. Öncelikle ilginiz için teşekkür etmek istiyorum. Kişi ya da kişilerin önemsenmesi insanın yüreğini mest eden duyguların önde geleni olsa gerek. Bu duyguda beni mest ettiğiniz için teşekkür ederim.

Emrah Aşçı Ekim ayında yağmurlu bir Perşembe gününde Manisa'da dünyaya geldi. Hayatın o'nu sürükleyeceği baştan belli olsa gerek ki; henüz 1 yaşında iken İstanbul'a taşındı.  Evin ilk göz ağrıdır, ilk ağrısıdır kendisi.  Herkesin çocukluğu gibi onunda çocukluğu yaramazlık içinde geçti. Kırmızı bisikletinden düştüğünün sayısını unutup, yere düşmesin diye peşinden koştuğu, o maviye süzülen uçurtmasının peşinden koştu. Tıpkı hayallerinin peşinden koştuğu gibi. Saniyeler, akrep ve yelkovanı kovalarken okul yaşantısına İstanbul'da başladı. Zorlu ve karanlık bir hayatın pençesinde savaşıp duracağı, gece kimse uyanmasın diye elektrikli sobanın ışığında ödev yapmasından belliydi. Gel zaman git zaman derken; babasının ansızın koca bir kamyonla gelip, İzmir'e taşınıyoruz demesine kadardı İstanbul'da yaşantısı. Geçen bunca zamandan sonra abi olmuştu. Emel annesinin ikinci ağrısıydı. Nelerle karşılaşacağını bilmedikleri bir yolculuğu koyuldular. Gecenin geç saatlerinde İzmir körfezinin kokusunda buldular kendilerini.  Gece ev taşıma telaşı derken, İzmir de yeni bir yaşamın yoluna koydular geride kalan ömürlerini.  Bu arada Esra üçüncü, Erhan annemin son ağrısıdır. Emrah Aşçı okul hayatına burada devam ettikten sonra, okulda yapılan spor etkinliklerine katıldı. Futbol ve atletizm dalında kendi yaş grubunda İzmir birincisi, Türkiye ikincisi olmuştur. Ama hayattan bir çok şeyden geride kalmıştır. Geride kaldığı hayata inat kalemi eline alıp, umuduna sular serpmeye ant içmiş, yüreğini mandalsız yıldızlara asıp edebiyata gönül vermiş kişidir.

Sayın Aşçı, şiir ve edebiyat tutkunuz nasıl başladı? Okuyucularımıza biraz bahsedebilir misiniz?

İlkokul beşinci sınıfta edebiyat öğretmenim bir gün şiir yarışması düzenledi. Serbest şiir yazmamızı istemişti. Bir ders saati boyunca süremiz vardı. Dün gibi hatırlıyorum sevgili Aslı Hanım! Küçücük parmaklarım arasında kaybolan kalemim, önümde üzerinden kaç defa yazıp yazıp sildiğimi unuttuğum küçük defterim. Geçmiş zaman... O an hangi duygu yüküyle yazdığımı hatırlamam mümkün olmasa da, ertesi günü yazılan şiirlerin arasında en iyi yazan kişi seçilmiştim. Ve öğretmenimin tek cümleden oluşan sözleri geldi aklıma. "Bir gün yazar olursan şaşırmam, “diye. Yüzümde; "yok öğretmenim yazarlık kim ben kim" gülümseyişi vardı. Şimdi ise edebiyata olan tutkunluğumun kanatları altında kendime gülüyorum. Nereden nereye...

Yazdığınız şiir olması bilinçli bir tercih mi? Başka türlerde de yazıyor musunuz?

Emrah Aşçı kendisini şiirlerde daha çok iyi ifade ediyor ve okurlarına hissettirebiliyor.

Şöyle örnek vermek gerekirse sevgili Aslı Hanım; kimi çayı şekersiz içer kimi de şekerli. Ben şiiri sevdim. Hislerim başka türden öte şiire çok daha yatkın. Aslına bakarsanız şiir yazmak başka türe; örnek roman ya da hikâyeye nazaran daha zordur bana göre. "Naftalin Kokulu Yıllar 90'lar" adlı bir proje kitabımızda anlaşıldığı üzere o eski dönemlere ait hikâyeler yazıldı. Burada "Kendine İyi Bak Çocukluğum “isimli bir hikâyemi yazdım. İnanın şiir yazmaktan daha zor geldi. Zira Emrah Aşçı kendisini şiirlerde daha çok iyi ifade ediyor ve okurlarına hissettirebiliyor.

Sizce sonradan şair olunabilir mi yoksa doğuştan gelen bir yetenek midir şiir yazmak?

Her canlının içgüdüsel duygu ve düşünceleri vardır. Ve kimse ilk doğduğu andan itibaren yürümeye başlamaz. Bunun için zaman gerekir. Şiir yazmak ya da yazar olmak biraz zaman biraz yetenek isteyen durumdur. Birçok kişinin derdini dinlemiş, onların hayat hikâyelerine ortak olmuş birisiyim. Sohbet esnasında birçok kişiyle soru cevap yönünde güzel konuşmalar olmasına rağmen, içinde olan ukdelerini kâğıda dökmenin zor olduğunu, bir türlü başaramadıklarına tanık oldum.  Azim, hırs ve sabır. Her canlıda var olan üç şey bunlar. Naçizane fikrim; kişi bunları başarıyor ise o basamakları sabırla çıkıyorsa yazarlığa ve şiir yazmaya birer adım daha yaklaşıyor demektir. Ve en büyük yetenek insanın kendi korkularını yenmesidir.

İlk ve ikinci kitabınızı ne zaman basıma verdiniz?

İlk kitabım  "Onsuz Gecelerim Var Benim" adlı duygularım, düşüncelerim, hislerim, hayallerim, mutluluğum, umutlarım özetle gözyaşımın başlangıcı olan kitabım 2015 yılında basıma girdi. Bir söz vardır; “söz uçar yazı kalır “diye!

2. Kitabım için yazdığım yazılar yazıdan ibaret kalamayıp bir hatam yüzünden domino taşları gibi yıkılıp gitti. Bazen insan kendisini hayattan bezmiş, bitmiş hisseder ya! Tam da öyleydim. Ne bir yazma isteği doğdu ne de elime kalemi alıp bir şeyler karalamak geldi içimden. Aradan geçen 3 sene sonrasında "Sakin Ol Kalbim" isimli 2. Kitabımı Nisan 2018'de çıkardım. Zamansız sürprizler yapmayı seven biriyim. Belki ansızın bir kitap daha yüreklerde yerini alabilir...

Şiire ve şiir yazmaya merakınız nasıl ve ne zaman başladı? İlk şiirinizi ne zaman yazdınız?

Merak işinden öte yürek işi olsa gerek ki, 12 yaşında gecenin bir vaktinde, sokak lambalarının terk ettiği bir sokakta yol alırken; iki kaldırım arasında bulduğum kırmızı bir gülle başladı her şey. Hikâyesi kelimelere sığmayacak kadar uzun. İlk şiirim de Kırmızı gülüm’e yazılmıştır. Yaklaşık 20 yıldır yoldaşımdır da kendisi.

Türkiye'deki yayınevleri akıbetleri? Sizce hem yazarlar hem yayın evleri sahiden bu işin hakkını verebiliyor mu?

Burada asıl sorumluluk yazar ve yayınevinden ziyade okuyucudadır. Okuyucunun, yayınlanan eser üzerinde ki edebi bakış açısı, denetimi ve doğru eğilimi belirleyici roldedir. Tek başına yazar ya da yayınevi işin hakkını veremiyor demek fazla acımasız olur. Yayınevleri, yazarlar ve kitaplar; okuyucuların doğru tercihi ile nitelik kazanır. Bu yüzden bir kitabın fazla ilgi görmesi onun içerik olarak üst seviyede olduğunu göstermez. Yeterince okur kitlesi oluşmamış yazar ise başarısız bir kalem olarak değerlendirilemez. İşin hakkını vermek için işi ehil kişilere vermek gerektiğinden; okur gözüyle bakıldığında ehil yazarlar ve eserler tercih edilirse sorunun cevabı da sorunun kaynağı da tespit edilmiş olur.


Şiirde alışık olduğunuz bir tarz var mı mesela âşık tarzı, serbest ölçüde şiir ya da kafiye olmazsa olmaz gibi. Ya da hiç yazmam dediğiniz bir şiir tarzı var mı?

Aşk? Üç harften oluşan ama açılımını yapmaya kalksak kim bilir kaç kitaptan oluşur. İnsanoğlu dünyaya geldiği günden bu güne kadar hep Aşk’tan yana mustarip değil midir? Düşünün yapmış olduğunuz işinizin bile adı var. "İş aşkı “diye adlandırılır. Özenle kaleme aldığım bir yazma tarzı yok. Büyük konuşmamak lazım ama hiçbir zaman kafiyeli şiir yazmaya yeltenmedim. Serbest şiir yazarak kendimi, içimdekileri daha iyi ifade ettiğimi düşünüyorum. İçimde ki yazılanları anlayan yüreklere ayrıca selam olsun.

Şiirde gerçekçilik mi? İdeal dünyamı yoksa hüzün mü?

Tartışılır bir soru bu sevgili Aslı Hanım. Beş parmağın beşi bir olmadığı gibi, yazarların ya da şairlerin düşünceleri farklıdır. Kimi gerçek hayatta olanı kaleme alır kimi içinden geleni. Benim tek idealim yaşadıklarımı harfiyen insanlara hissettirmek onlara bu duyguyu birebir yaşatmak. Aklıma gelen en küçük sözü dahi not ederim. Bilirim ki her sözün gideceği mutlaka bir yürek vardır. Bunlara istinaden şunu eklemek isterim. Bizler bu dünyanın gerçekleriyiz. İdeal olanı yazan da var, gerçek olanı yazan da. Sonuç itibariyle hepsinin kapısı hüzne dayalıdır.

İlk şiirinizi kaç yaşında iken yazdınız, kime yazdınız. Sizi yazmaya iten önemli bir etken: "kişi, olay veya fikir" var mıydı?

"Kavgamın Çiçeği"

Bu soru karşısında çok eskilere döndüm hatta gözlerim doldu desem yeridir. İlk şiir yazmama vesile olan kırmızı bir güldü. Bir gece vakti kulağımda kulaklık, havanın insanın içini titreten soğuk bir geceydi o gün. Sokak lambalarının yalnız bıraktığı bir sokağa girmişim. Rüzgâr yalnızlığıma eşlik ediyordu. Ay ışığı iki kaldırıma vurmuştu. Henüz genç olduğu yapraklarını açmamış olmasından belliydi. Havanın sertliği o kadar şiddetliydi ki yere kadar bükülüyordu gövdesi. Her şey olduğu yerde kalsın diyenlerden demiş olsam da o gülü orada tek bırakamadım, can damarını toprakta bırakıp elimin gittiği yerden koparmıştım. Yanılmıyorsam o zamanlar 12 yaşındaydım. Öyle bir şeydi ki; kulağımda dinlediğim müzik bir çiçeğe yazılmıştı. İlk dert ortağım, ilk yalnızlığımı paylaştığım kişiydi "Kavgamın Çiçeği". Evet, Aslı Hanım çiçeğimin adıydı bu. Ve ilk şiirimi bir güle yazmıştım. Çok seneler geçti üstünden belki 20 yıl! Ve hâlâ ilk günkü gibi titrerim çiçeğime. O benim sırdaşım. O benim yoldaşım. Kendisine yazılmış şiir içinde saklıdır kendisi. Bu yüzden ihanet edip başka bir kırmız gül koklamadım o'nun üstüne. O hâlâ benim âşık olduğum çaresiz dikenli dalım.

Şiirleriniz de yaşanmışlıktan mı yola çıkarsınız yoksa diğer şiirlerin size verdiği bir ilhamdan mı? Hangisi doğru şairlik örneğidir.

Herkes kendi yüreğinin ekmeğini yer sevgili Aslı Hanım! Yazarın elbette ilham aldığı güzel sözler ya da şiirler vardır. Fikir sahibi olduğu, esinlendiği mutlaka olmuştur. Ama yazarın kendi yaşamışlığı, yaşanmışlığı ve tecrübesi en doğru şairlik örneğidir.

Okur kitleniz? En çok hitap ettiğiniz belli bir kitle gurubu var mı?

Yaşayacak olandan öncelik,  yazdıklarımı yaşamış olanla kitle grubu daha fazla. Yaşayacak olanlara da küçük bir not; ne eksik ne fazla. Herkese hak ettiği kadar değer versinler.

Sizce şiirde olmazsa olmaz imgenin yeri ne olmalıdır?

Ben, yaradılış özelliğim olsa gerek Aşk’a aşık bir insanım. Bu nedenle şiirlerimde aşk ve özlem imgeleri yer almıştır. Bazen nefret cümlelerine yer versem de satırlarımda, aslında bu nefretin içinde bile sevgiliye duyulan derin özlem vardır.

Yazdığınız şiirin bitmiş olduğunu nasıl anlıyorsunuz? Bitmesi bir yana, sosyal mecralarda yayınlama kararını verirken, kendi kendinizle hesaplaşırken göz önünde bulundurduğunuz kıstaslar nelerdir?

Şöyle bir cevap versem birbirini tamamlayan söz olur sanırım... Nasıl ki bir çiçeği suladığınızda vermesi gereken kadar suyu veriyorsanız, şiirlerimde de aynı şekilde! Ne zaman ki taşacak gibi oluyorsa orada noktayı koyuyorum. Ve yayınlama kararını verirken de, paylaşılan şiire, söze ya da yazıya uygun bir görsel olmasına dikkat ettiğim hususlardan biridir.

Eserleriniz arasında “gözbebeğim” diyebileceğiniz satırlarınız desem?

Bırak!

Çizsin üstünü bir avuç aciz gölge.

Sen kendinle birlikte, yepyeni bir yol çizebilir misin bana?

Kuş tüyü kadar hafif olmak istiyorum artık.

Demir gibi ağır olmaktan,

Kendimi taşıyamamaktan

Yoruldum.

Şiirlerinizde ne tür konuları ele alıyorsunuz?

"Şiir yazmak yürek işidir," derler. Herhangi bir konu seçtiğim yok. Aklıma gelen ne varsa adı ve anısı kalsın diye kâğıdıma döküyorum.

Etkilendiğiniz şairler var mı? Türk ve yabancı? Sizi ne yönden etkilediler?

El elden üstündür sevgili Aslı Hanım! Beni şiir yazmaya sürükleyen sevgili Cemal Süreyya'ya, Orhan Pamuk'a, Mevlana Celalettin Rumi' ye ve isimlerini satırlara sığdıramadığım üstatlarıma, Allah’tan rahmet diliyorum. Onların o muazzam yazıları yeteri kadar etki göstermiştir, sizde, bende ve birçok kişide...

Şairler kederli insanlar mıdır?

Şairlerin en büyük kederi, yaşadıklarını kendisine acımadan yazmasıdır.

Sevgili Aslı Hanım! Kim değil ki? Herkesin kendi içinde beslediği,  serçe tırnağı kadar da olsa küçük bir yarası yok mudur? Geceleri başımızı yastığa koyduğumuzda içimizden söküp atamadığımız binlerce kederimiz var. "Onsuz Gecelerim Var Benim" adlı kitabımın ilk sözünde şu cümleyi yazılı. "Zaman geri gelmeyecek asla. Ve biz! Yeni acılarla savaşmaya devam edeceğiz. “diye. Şairlerin en büyük kederi, yaşadıklarını kendisine acımadan yazmasıdır.

Ben de şiir yazmak istiyorum şair olmak istiyorum diyen amatör kalemlere söylemek istedikleriniz nelerdir?

Yazmak; (alanı ne olursa olsun hikâye, roman, şiir, öykü ve benzeri) duygu aktarım işidir. Püf noktası daha öncede belirttiğim üzere anlaşılabilir olmasıdır. Hissettiklerini, düşüncelerini, kısaca anafikri okuyucuya aktarabilmektir. Bunu yapabilmek geniş bir kelime dağarcığına sahip olmayı gerektirir ki, bununda yolu çokça okumaktan geçer. Bunun için tavsiyem öncelikle çokça okumaları, kelime ve anlam bilgilerini genişletmeleridir.

Abartı sanatı kullandınız mı şiirlerinizde?

Hayal gücü sanatımı kullanıyorum desem yerinde olmuş olur

Biz insanoğlu bazı şeyleri o anki duruma göre abartarak yazmayı ya da süsleme yaparak konuşmasını seven varlıklarız. Altını çizelim her zaman değil. Kısmi konularda... Mesela bir olayı anlatırken, aklımıza gelen farklı sözlerle farklı harfleri birleştirip cümleler kurarız. Hayal gücü sanatımı kullanıyorum desem yerinde olmuş olur. Olmazsa olmaz sorularımdandır.

 Son olarak gündemde ısrarla kalmaya devam eden bir türlü bitmek bilmeyen çocuk istismarları, kadın cinayetleri ve hayvana şiddet hususunda neler söylemek istersiniz?

Kelimelerimin kifayetsiz kaldığı husustur bu. Alfabede ki yirmi dokuz harfi birleştirmeye kalksam inanın o harfler böyle cani, böyle insanlığını kaybetmiş, böyle ki mahlûkları anlatmaya yetersiz kalır. İnsanlar diye cümle kurmaya kalksam, burada kurduğum "insanlar “cümlesine yazık etmiş olurum. Aslı hanım bunlar insan değil, insanlığın zerresini hak etmeyen şeytanın somut örnekleri. Toplumumuzda bu gibi kişilerin arasında yaşamak ciddi anlamda çok zor. Hemen hemen her gün benzeri çocuk istismarı, haberleriyle karşılaşacağımız korkusuyla televizyonu açıp haberleri izleyemez olduk. Siyaset olayına dönecek belki sözlerim ama kadın cinayeti yapana, çocuk istismarına, ağzı dili olup konuşamayan hayvanlara zulüm edenlere; bu memlekette idam gelsin istiyorum. Bunlar yaşadıkça tekrarlarının olmayacağını garanti altına alamayız. Şiddetin her türlüsünün; bu gibi vahşetlerin son bulacağı, toplumun huzur ve güven içinde yaşayacağı, çocukların parkta rahatça oynayabileceği, kadınlarımızın toprak altında değil başımızın üstünde taç edileceği, hayvanların korunabileceği bir millet olma temennisiyle...

Yolunuz açık, yürek sesiniz daim, kaleminiz kavi olsun Sayın Emrah Bey.

Önce Vatan Gazetesi

Son Güncelleme: 12.02.2019 14:00
Yorumlar
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.