Kişilik bana göre hem çok kolay hemde çok zor bir yolculuktur.”Kişi kendinden bilir işi” ata sözü boşu boşuna söylenmemiştir.Kişilik;bana göre bebeklikten itibaren yol alan, aile eğitimi  ve yetiştirme düzeni içerisinde de yapılanıp sekil alan bir döngüdür.Bazı çocuklara çok küçük yaşlarda verilen sorumluluk duygusu onun olgunluğunu öne almaktır. Keza bir diğer çocuk vardır ki siz ona sorumluluk veremezsiniz.O kendisi söke söke alır.

Bir öteki  çocuk ise ne verirseniz verin asla almaz,kendi bildiğinden şaşmaz,dik kafalılık yapmaktan vazgeçmez.Peki bu üç model çocuğu da anne babalar yetiştiriyor.Fakat ne yaparsan yap karakterler devreye girdiğinde anne baba devre dışı bırakılıyor. Gelelim sorumluluk verildiğinde alan çocuğa.Yumuşak başlıdır.Aile eşrafını,eşini  dostunu güzellikle çekip çevirerek ,sahip çıkıp,sorumluluk yükünü tamamen kendine yükleyendir.Bir de bunun tam tersi olan;kaba saba,çok sesli,zoraki hiddetle ve şiddetle,baskın karakterle,sorumluluk misyonuyla yöneten çocuk vardır.Gelelim sorumluluk duygusunu kendinde çok fazla bilen  ve bunu taşımakta kendini mecbur hisseden,vermesen de söke söke  alan çocuğa. Bu çocuklar önce ailede ters giden çapraşık ilişkilerden, ve ya da sorumsuz aile büyüklerinden alkolik baba sorumsuz ya da çaresiz anneden,kavgadan, dövüşten etkilenip,ipleri ben ele alayım dediklerinden dolayı malesef ki sorumluluk misyonunu kurtuluş olarak seçen, tamamen kendilerini gönüllü adayı  olarak  üslenen çocuklardır.Ya üçüncü model çocuğumuz?Ne verirsen ver asla almazlar.Sebebi ise asıl anne babadır.Çocuğu görmezden gelip yokmuş gibi davranıyorlar. Ya da sen dur çocuğum,sen yapamazsın.Küçüksün ,beceremezsin ben yapayım. Sen onu bilmiyorsun sus konuşma, karışma.Çocuklar karışmaz dedikçe çocukta bana ne,ben bilmem, ben yapamam, ben karışmam ya da aman annem babam nasıl olsa yapıyor diyerek hiç bir şekilde sorumluluk ve el becerisini,beyin gücünü geliştirmeyi istemediğinden bir kenara bırakıp ya oyunla yada yaramazlık yaparak boş boş  zaman geçiriyor. Daha sonra da büyüdüğünde hiç bir işe yaramaz,varla yok arası yaşam savaşı vermeye  çalışıyorlar.Bundan önce çocuğu devre  dışı bırakan  anne babalar, gün geldi devran döndü .Çocuk büyüdü ve aile büyükleri devre dışı oldu.Devir daim yaşandığında  anne babaya, baba da anneye sorar bu çocuk kime çekti demekten kendilerini alı koyamazlar. Fakat çok geç kalınmıştır artık. "Yapma kulum bulursun zulüm" tamda bunun için söylenmiş bir ata sözümüzdür.

Sevgiyle kalın 

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.