Doğası gereği insan her şeyde bir mantık arama eğilimindedir. Ama çam ormanı içinde bir grup dizili akçaağaç çiçeklenince buna mantıklı bir açıklama getirmek zorlaşıyor. Kuzeydoğudaki Alman kasabası Zernikov’un dışında, 4,300 metrekarelik alanı kaplayan bir dizi ağaçlandırma gamalı haça benzetmek amacıyla dikkatle düzenlenmiştir.

Sonbaharda ve ilkbaharda her yıl birkaç hafta boyunca, çam ormanının derin yeşiliyle karşılaştırıldığında, akçaağaç yapraklarının rengi değişmektedir. Etkinin kısa süresi, imajın sadece havadan görülebileceği ve bölgedeki özel uçakların göreceli kıtlığıyla birleşince, Nazi Partisi‘nin düşmesinden sonra gamalı haç şeklinin fark edilmediği anlaşıldı. Peşi sıra gelen komünist dönemde, Sovyet makamları bu durumun varlığından haberdardı, ancak ortadan kaldırmak için herhangi bir çaba sarf edilmedi. Bununla birlikte, 1992’de yeniden birleşmiş Alman hükûmeti, devlete ait arazilerin hepsine hava incelemeleri düzenledi. Fotoğraflar ormancılık öğrencileri tarafından incelenmiş ve bu tasarım dikkatlerini çekmişti.

Yerel ormancılardan Klaus Göricke ağaçların yaşını hesaplamak için ölçümler yaptı ve 1930’ların sonlarına doğru yani Hitler’in iktidara gelmeye başlamasıyla eş zamanlı olarak ekildiğini tespit etti. Bu her sonbaharda ormanda çiçek açmış olan gamalı haç işaretinin ilkbahar ve yaz aylarında ortadan kaybolduğu ve keşfedilmediği anlamına geliyor.

1970’lerin sonunda, Amerikan birlikleri Hessen’deki bir ormanda gamalı haç tarzında dikilen “1933” sayılarıyla birlikte bir gamalı haç keşfettiler. Ağaçları kimin yerleştirdiği bilinmiyor.

Kaynak:https://gaiadergi.com/nazi-dogasi-2-dunya-savasindan-1992y…/

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.