Eskiden cep telefonları mı vardı? Arkadaşlık vardı, dostluk vardı, bir araya gelip hoş sohbetler yapılırdı. Şimdilerde öyle mi? Bunların yerini cep telefonları aldı bence. Misafirliğe veya kafeye gidiyoruz anında WiFi şifresi nedir, mobil verim az kaldı diyoruz çoğu kez. Madem internete girilecek evimizde oturalım değil mi? İşte böyle bir zamandayız. Şuan yazarken bile ağlayacak durumumuza gülüyorum. Felakete doğru gidiyoruz. Çocuklarımıza bırakacağımız gelecek işte bu!

Sinemada, tiyatroda, tuvalette, banyoda dahi telefon kullanıyoruz. Kullanmasak kendimizi rahatsız, eksik ve tedirgin hissediyoruz. Telefonu özellikle sosyal paylaşım siteleri ve mesaj atmak için kullanıyoruz. Düşünsenize teknoloji kullanımı üzerinde kontrolün kaybolması ve teknolojiyi ölçüsüz kullanmamız fiziksel psikolojik çok ciddi zararlara yol açabiliyor.

Bizler, cep telefonuna bağımlı olup olmadığımızı rahatlıkla anlayabiliriz aslında. Telefon ile yatağa giriyorsak, mesajlarımızı kontrol edip uyuyorsak, sabah uykudan uyandığımızda tuvalete bile gitmeden ilk iş telefonumuza bakmak oluyorsa, kimlerden mesaj gelmiş deyip okuyorsak, evden çıktığımızda telefon %100 iken kendimizi harika hissediyorsak, buluşmaya gittiğimizde arkadaşımızın geç kalmasına “sorun değil internette takılırım” diyorsak, telefonumuzu hiç kapatmadan kullanıyorsak, telefonumuz kazayla yere düşerken geçen sürede yaşadığımız sıkıntı sonsuza kadar sürecekmiş gibi geliyorsa, hele de telefonumuz bozulup da günlerce serviste kalırsa cehennem azabı çekiyor gibi hissediyorsak, yürürken araba kullanırken temizlik yaparken yemek pişirirken kim nerede ne yapıyor deyip sık sık bakıyorsak kabul edin bizler telefon bağımlısıyız. :(

Bazıları da sadece ihtiyaç olduğunu düşündükleri için telefon kullanıyor. Mesela benim dayım; “telefonda karşındaki ile sadece 3 dakika konuşulur” der.  Konuşulacak konu uzunsa yüz yüze sohbet ederim diyenlerden. Böylelikle telefonunu 1 ay değil tam 36 günde bir şarj ettirir. Bizlere kızar her gün telefon şarj edilir mi diye. Şaka değil gerçekten. Akşam yatarken telefonunu kapatır. Sabah kahvaltısını yaptıktan sonra telefonunu açar. İnterneti olmayan tarife kullanır. Bazıları, dayım gibi ihtiyaçları doğrultusunda sınırlayabilirken maalesef çoğumuz sınır koyup kontrol edemiyoruz...

Bu yazıdan sonra benim için cep telefonu ihtiyaçtan çok bağımlılık olmuş. Ya sizler için Sevgili Dostlarım?  :-)

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
Mehmet 2018-01-11 14:53:02

Güzel

Avatar
Nesaygun 2018-01-13 22:54:16

Aslında harika bir konu seçmişsin bu hafta kalemine sağlık.. Ama katılıyorum sanki akıllı telefonlar farkında olmadan esir aldı farkında olmadan... Yanlızlaşıyoruz artık sosyal olalım derken sanal alemde...

Avatar
Birsen 2018-01-11 10:46:02

Aynur'cum kalemine sağlık. Ne kadar gerçekleri yazmışsın. Demek ki ben de bir telefon bağımlısı olmuşum.

Avatar
Gülen. BAĞCı 2018-01-11 11:52:36

Yine yazmışsın Aynur"cum

Avatar
Nurdoğan çalık 2018-01-11 19:36:21

Aynurcum günümüzün hatta çağımızın en önemli konularından biri cep telefonu..bir ihtiyaçtan daha çok bir takıntı hastalığına dönüştü...çok önemli bir konuya değindin teşekkür ederim hepimiz adına

Avatar
Aynur Akal 2018-01-19 01:40:02

Yorumlariniz icin cok cok tesekkur ederim arkadaslar sevgiler saygilar :-)'Birsen..Gülen Baĝcı...Mehmet...Nurdoĝan Çalik...Nesaygun :-)