Neden hep genç kalıyorsun? Neden daha güzelsin? Neden daha bakımlısın? Neden benden zekisin? Tuttuğunu koparıyorsun. Şanslısın. Allah sana tüm güzellikleri vermiş. Bazen buna benzer ve her seferinde bıkmadan duyduğumuz bu sözlerin bir yergi mi? Yoksa övgü mü olduğunu anlayamayız.
İnsanoğlu; bu nedenleri kendine yatırım yapmak için sorsaydı. Neden kendime bakmıyorum? Neden spor yapmıyorum? Neden müzik dinlemiyorum? Neden bu kadar negatifim? Neden kendime çeki düzen vermiyorum?
Dünyaları, hayatları nasıl değişir, dönüşürdü kimbilir...
Yine bu insanların da kendilerine göre artıları vardır. Fakat siz onların yüzüne bunları söylemezsiniz. Sen benden daha zenginsin. Benden daha iyi kariyer yaptın. Dünyayı gezdin. Bütün bunlara gerek var mı?
İnsanları olduğu gibi kabul edip onların güzel taraflarıyla çoğalmayı seçsek hayatımızda neler değişirdi? Eğer bu tür sözlere sinirleniyor ve rahatsız oluyorsan bu senin sorunun demektir. Eğer sana söylenen bu tür sözlere rahatsızlık duymuyorsan kendinden, ne yaptığından eminsen o zaman emin adımlarla ilerlemeye devam edersin ve bu sorun karşıdaki insanların sorunudur.
Sanırım bu da boşluktan kaynaklanıyor. İnsanlar kendilerini keşfetme yolculuğuna çıkmış olsalar, içlerinde saklanan gizli hazineleri keşfettiklerinde ne kadar muhteşem bir sistemden oluştuklarını fark edeceklerdi.
İnsanlar; spor yaparak, aktivite yaparak vücutları için bir iyilik yapmış olsalardı. Vücutlarının ne güzel karşılık verdiğini göreceklerdi.
İnanç herkesin kendi dünyasında yaşadığı bir durum buna karışamazsın fakat duaların sırrına, erdemin, hoşgörünün, şükrün, sabrın sırrına ermiş olsaydılar. Yüce yaradanın sevgisiyle dolup taşardı yürekleri... Dünyada barış, toplumlarda huzur daha çok olurdu. Aileler böyle bölünmez, böyle parçalanmazdı. Kardeş kardeşe düşman olmaz. Karı koca birbirine bu kadar yakın ama bu kadar uzak olmazdı.
İnsanlar; müziğin, insanı rahatlatan notaların ritmiyle ruhlarını arındırmış olsalardı. Kendini her gün yeniden keşfeder. Kendini yeniden severdi. İnsanı, hayvanı, hayatı, yaradanı daha çok severdi.
İnsan; doğayı bu kadar katletmeyip doğa ile anlaşıp, doğa ile iş birlikteliği yapsaydı. Toprak ana ona daha iyi bakar, onu aç bırakmazdı.
İnsan dedikodunun yerine biraz da keşfetmeyi yeni yerler görmeyi, yeni insanlar tanımayı, kitap okumayı ilke edinseydi. Kafalar bu kadar boş ve anlamsız çalışmazdı.
İnsanoğlu, gülmenin, acının, sevginin, kıskançlığın, hırsın, dozunu ayarlayıp hayatına denge unsurunu alsaydı. Bolluk ve bereket içinde yaşardı.
Daha mutlu bir yaşam için Belgin Turan’la başka neler mümkün.
Ve en güzel şeyler oldu bile. 

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.